این چند روز مشغول نوشتن و شبیه سازی پایان نامه‌ی ارشدم هستم.
بعضی روزها در یک حلقه تکراری گیر می‌کنم و بعد از آن شبیه سازیها، پیدا کردن مقالات و فهم و سپس کد زدن آنها از کوهنوردی از بالای قله های هیمالیا هم سخت‌تر  می‌شود و آنجاست که فرار را بر قرار ترجیح می‌دهم.
گاهی اوقات سوالی برایم پیش میآید که به چه قیمتی در این مسیر تعهدم را حفظ کنم؟

به طور کلی هر مسیر جدیدی که بخواهم انتخاب کنم تا کجا باید متعهد بمانم؟

کی مسیری را ادامه دهم و کی رها کنم؟

به دنبال دلایلی بودم که بهتر از قبل بر روی مسیرم متعهد باشم یا اگر لازم دیدم آن را رها کنم.

برای پیدا کردن راه حل مناسب، کتاب شیب را باز کردم.
کتاب شیب درباره لحظاتی است که به شما می‌گوید باید این مسیر را ول کنید؛ پس هر لحظه غیر از این به مسیر متعهد می‌شویم.
اول به قدرت تشخیص خود اعتماد کنید و ببینید آیا در بن بست هستید؟
بن بست همانطور که از اسمش معلوم است جاییست که شما متوقف شدید.
معنایش این نیست که فشار میدهید و کمی جابه جا می‌شوید.
به معنای واقعی متوقف شدید و درجا میزنید.
شاید در بهترین شرکت، یک مشاور معتبر باشید اما دیگر جلوتر نمیروید و درجا میزنید.
شاید کارمند معتبری باشید که تمام مسئولیت های شرکت را به‌خوبی انجام می‌دهید؛ اما خودتان می‌دانید که این پایان ماجراست.
این نقطه جایی است که حتی اگر در ایده‌آل ترین شرایط ممکن هم باشد، خودتان می‌دانید جز درجا زدن و انجام کارهای تکراری کمک قابل اتکایی به توسعه شخصیت حرفه‌ایتان نمی‌کنید.

حالا فرض کنید که در شیبی از کوه هستیم و هدف ما توسعه شخصیت حرفه‌ای خودمان است،در درجه اول کوهی را انتخاب کنیم که بالارفتن از آن برایمان به صرفه باشد.

یعنی  چه کوهی؟

همانجایی‌که پس از گذر از شیب آن میتوانیم لحظه‌ای بنشینیم و از افقی که از آن گذر کردیم، لذت ببریم و بتوانیم زاویه دید مختص خودمان را با جزییات تعریف کنیم. اما قبل از شروع به یک نکته توجه کنیم.

احتمالا شنیده اید که بسیاری از کوهنوردان در مابین کوه نوردی از بین می‌روند و همینطور بسیاری از کوهنوردها زود دست کوهپیمایی می‌کشند.

آیا تنها هدف و اقدامات نادرست باعث این اتفاق می‌شود؟

پس به نظر شما چرا این اتفاق می افتد ؟

بسیاری از همین کوهنوردان قبل از شروع کوهپیمایی حساب نکردند که پس از صرف چه هزینه‌ای باید دست از تعهد بکشند.
بنابراین بهتر است قبل از این که به کاری تعهد پیدا می‌کنید بنویسید؛ چه زمانی میخواهید این کار رها کنید.

چون تصمیمی که براساس حس و حال آن لحظه بگیرید، احتمالا تصمیم غلطی است و آن تصمیم از قدرت ژرف بینی شما که اساس تصمیم گیریست، محروم مانده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *