این نوشته یکی از برداشت های خودم از داستان  دزدان دریایی کاراییب در درس مارکبرا متمم است. 

در قرن هفدهم و هیجدهم، مردم محلی در جزیره هیسپانیولا و تورتوگا در کاراییب زندگی می‌کردند این محله از مستعمرات کشور اسپانیا بود ، بنابراین کنترل هزینه و رفت آمد مردم کشور آنجا به عهده دولت اسپانیا بود.

کم کم این جزیره برای شکار گراز و بسیاری از حیوانات وحشی جذاب شد بنابراین کاربری سابق خودش را به عنوان یک محله بومی از دست داد و مردم با کشتی‌هایی از سرزمین‌های مختلف برای شکار به آنجا پهلو می‌گرفتند، پس از مدتی کسب کار رونق گرفت و مردم هم برای توریست‌ها از بوکان، خوراکی که با طعم و غذای لذیذ داشت را می‌پختند و این غذا در تمامی منطقه و حتی مناطق اطراف مشهور شد.

اما پس از مدتی دولت اسپانیا از هزینه کنترل مردم که هیچ درآمدی برای خودش نداشت خسته شد، بنابراین سعی کرد کسب کار مردم را به هم بزند و با فشار و تنبیه و مجازات مردم سعی کرد، اداره جزیره را به شیوه سنتی خودش ( قبل از شکار) برگرداند و همچنین شیوه پذیرایی از توریست‌ها را محدود کرد به این امید که مردم دوباره شیوه قدیمی زندگی خودسازگار شوند.

با این کار عده زیادی از بوکانیرها  تصمیم گرفتند به روش قبلی خود که همان کشاورزی است برگردند، اما بقیه که حالا بر دریا مسلط شده بودند؛ تصمیم گرفتند، دزد دریایی شوند و از جیب کشتی‌های دولت اسپانیایی که کسب کار آن‌ها را بسته بود، غارت کنند.

و بدین ترتیب دزدان دریایی کاراییب با نام خطرناکشان تا مدت‌ها در سرتاسر دریا حکم‌فرمانی کردند.

اما به نظر شما دولت اسپانیا چه چیزی را ندید؟

در اینجا دولت اسپانیا مرز سیستم خودش را بسیار محدود کرد و اینگونه به نظرش رسید که کاری که صرفاً برایش هزینه مادی داشته باشد، به بودنش نمی‌ارزد و بهتر است از میان برود.

اما در این مدل ذهنی یک حفره عمیق وجود دارد، آن‌هم در نظر گرفته نشدن خواست‌های افرادی است که در سیستم ما مؤثر هستند؛ و این مدل ذهنی سبب ایجاد نارضایتی عمیق در همان افراد می‌شود.

درواقع وقتی به نیازهای طرف مقابلمان که در تصمیم‌گیری ما مؤثر است بی‌توجه هستیم و راه گفت گورا به هر صورت بر او می‌بندیم و با زبان زور صحبت می‌کنیم، مرز سیستم خودمان را محدود می‌کنیم و افراد مجموعه نیز باز هم سیستم خود را محدودتر میکنند و روحیه تاملی پیش از پیش از بین میرود و یک روز میشود که نارضایتی‌ها با اهرم فشار به سمت ما بازمی‌گردد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *