پل والری شاعر و متفکر فرانسوی

هیچ‌چیز از سوءتفاهم متقابل طبیعی‌تر نیست.
درواقع، عکس این وضعیت، شگفتی‌برانگیز است.
فکر می‌کنم که توافق دو نفر،
جز بر اساس این اشتباه شکل نمی‌گیرد که
کسی فکر می‌کند طرف مقابل را فهمیده است.
و می‌شود گفت تمام همدلی میان انسان‌ها،
میوه‌ی مبارکِ چنین خطایی است.


پل والری

چند روز پیش متمم جمله قصار بالا از پل والری گذاشته بود و این نوشته‌ آنقدر فکر شده بود که تصمیم گرفتم ببینم این متفکر کیست.

این شاعر از متفکران فرانسوی بوده که در قرن نوزده در پاریس حقوق خوانده و بعدازآنکه اشعارش در فرانسه به چاپ رسیده عضو آکادمی نویسندگان فرانسوی شده، سعی کرده در خلال سال‌ها‌ی جنگ جهانی دوم نیز با اشعارش فرهنگ فرانسوی را حفظ کند و در دوازده سال مختلف از جمله نامزدهای جایزه دریافت نوبل بوده که از نظر من باتوجه به قدرتی که در نوشته ها و افکارش بوده چیز دور از ذهنی به نظر نمی‌رسد. با این همه شعری را از او خواندم که توجه مرا به خودش جلب کرد چرا که احساسات صمیمانه نسبت یک زندگی روزانه بود. سعی کردم یک پاراگراف آن را ترجمه کنم، بااین‌حال ازآنجا که ترجمه آن از روی نسخه انگلیسی است نمیتوانم محق حفظ اثر نویسنده شوم ولی برای آنکه مثل من کیف بیشتری ببرید کل شعر را میتوانید دراین لینک مشاهده کنید.


در این سقف آرام، که کبوتر در حال پرسه زدن
بین کاج‌ها، قبرستان‌ها و تپش‌های پی درپیِ آشکاراست

و ظهر از حرارت اتشین آتش برپاست
و دریا همانطور میآید و دوباره میآید
چه پاداشی است بعد از هر تفکر
یک نگاه طولانی و سرشار از آرامشی از سمت خدایان!

نسخه فرانسوی

Ce toit tranquille, où marchent des colombes, 
Entre les pins palpite, entre les tombes;
Midi le juste y compose de feux
La mer, la mer, toujours recommencee
O récompense après une pensée
Qu’un long regard sur le calme des dieux!

جوابی بنویسید:

آدرس ایمیل شما به صورت عمومی منتشر نخواهد شد.