در نوشته قبل سه ویژگی معلم خوب را نام بردم.

اول اینکه: معلم خوب هیچ‌وقت شاگردانش را بابت آنچه نمی‌دانند مورد تمسخر قرار نمی‌دهد،

دوم: معلم خوب عصبانی نمی‌شود،

سوم: معلم‌های خوب می‌دانند که بسیاری از چیزها را نمی‌دانند.

حال بیایید لنگان خرک خودمان را به مقصد برسانیم و دو ویژگی دیگر به لیست اضافه کنیم.

چهارم: معلم‌های خوب از لحظه‌ها به‌جا استفاده می‌کنند

مثلاً پیش‌آمده با گروهی عازم سفر شده‌اید؛ حالا فرض کنید در همین حالت راننده چرخ زاپاسش را نیاورده و ماشین پنچر شود، واکنش ما چیست ؟

  • اگه گفته بودی اول راه که میومدیم یک مغازه لاستیک فروشی دیدم؛ میگفتم وایسیم.
  •  (اگر هم قبلاً گفته بودیم زاپاس را بیاورد) دیییییدی گفتم پنچر می‌شیم ؟

در واقع ما در شخصیت یک معلم بد تمایل داریم همان لحظه ای درس بدهیم که مسئله به حالت بحرانی خودش می‌رسد، تا اینکه زمان مناسبی را انتخاب کنیم که فرد به‌طور کامل حضور ذهن داشته باشد. بحران‌ها زمان مناسبی برای یادگیری نیستند، درواقع ما باید مدت زیادی را صبر کنیم تا وقت مناسب یادگیری فرابرسد.

در اصل بهتر است در زمان بحران به راننده برای پنچرگیری کمک کنیم یا حداقل با سخنانی که نشانه‌گیری نهایی‌اش شامل خودمان می‌شود، فضا را مشوش‌تر نکنیم.

 اگر دقت کنید ما زمانی یاددادن را با تأکید بیشتری انجام می‌دهیم که بیش از هر زمان دیگری خشمگین هستیم، ما از این واقعیت رنج می‌بریم که اگر همین حالا بر روی موضوع تأثیر نگذاریم و حرف خودمان را نزنیم مشکل ادامه پیدا می‌کند و برای همیشه غیرقابل‌ کنترل باقی می ماند.

ولی باید با اعتمادبه‌نفس بیشتری عمل کنیم و با پرهیز از اثرگذاری لحظه‌ای بدانیم آنچه به ما کمک می‌کند تا مسئله را حل کنیم کمی دورتر از نقطه‌ای هست که در هنگام بحران در نظر گرفتیم.

پنچم: معلم‌های خوب دانش آموزان خوبی نیز هستند

معلم‌های خوب می‌دانند که همه نیاز دارند یاد بگیرند و هرکس نکته‌ی مهمی را می‌داند تا به دیگری یاد بدهد

بنابراین ما نباید وقتی کسی سعی می‌کند؛ چیزی به ما یاد بدهد برآشفته شویم و با جواب‌هایی مثل من همینطوری هستم یا شما مرا این‌طور انتخاب کردید، آموختن خودمان را متوقف کنیم.

زیرا تنها کسانی که عالی هستند می‌توانند این‌گونه پاسخ بدهند و برای بقیه آموختن و یادگیری تنها مسیری است که می‌توانیم به کمک آن پیشرفت کنیم و به همین علت می‌توانیم آن را به‌عنوان هدیه واقعی و صادقانه بپذیریم.

یک دیدگاه 2 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *